Hydrodekompresja w zespole cieśni nadgarstka

Cieśń kanału nadgarstka definiowana jest jako kompresja nerwu pośrodkowego na poziomie nadgarstka. Jest najpowszechniejszym syndromem kompresyjnym nerwu. Często jego przyczyna nie jest jasna, choć z reguły występuje czynnik (praca biurowa, praca manualna, monoruchy) bezpośrednio przeciążający dłoń lub sam nadgarstek.

Cieśń dotyczy zmniejszonej przestrzeni dla nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka, który utworzony jest pomiędzy kośćmi nadgarstka, a troczkiem zginaczy nadgarstka.
Przez ten tunel oprócz nerwu pośrodkowego przebiega m.in. 9 ścięgien zginaczy nadgarstka i palców.

Uciśnięty i napięty nerw pośrodkowy może dawać objawy zaburzeń czuciowych w obrębie ręki (mrowienie/drętwienie dłoniowej strony ręki i palców I-IV) jak i ruchowych (osłabienie chwytu). Na początku objawy występują tylko w nocy, następnie również w dzień, towarzyszy im obrzęk i grubienie tkanki łącznej okolicy dłoniowej nadgarstka. W zaawansowanym stadium objawy mogą być stałe i trwać nawet latami.

Diagnoza stawiana jest głównie w oparciu o badanie kliniczne – objawy i testy prowokacyjne – oraz badanie ultrasonograficzne (USG). W uzasadnionych przypadkach diagnostyka rozszerzana jest o badanie EMG.

Nową alternatywą dla leczenia chirurgicznego jest tzw. hydrodekompresja. To nowatorska metoda, której skuteczność jest porównywalna z leczeniem chirurgicznym. Hydrodekompresja pozbawiona jest wad zabiegu operacyjnego – pacjent może wrócić do normalnej aktywności na drugi dzień po zabiegu. Zabieg polega na iniekcji cienką igłą w znieczuleniu miejscowym pod kontrolą usg. Więcej na temat tej metody tutaj.