Łokieć golfisty / entezopatia nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej

Wprowadzenie 

Łokieć golfisty jest chorobą przyczepu ścięgien mięśni zginaczy nadgarstka do nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej. Występuje pięciokrotnie rzadziej niż łokieć tenisisty. Obecnie częściej dotyczy osób prowadzących siedzący tryb życia czy wykonujących monoruchy pracowników fizycznych niż osób aktywnych sportowo.  Dysfunkcja często jest powiązana z pozytywnymi testami rozciągowymi nerwu łokciowego.

Przyczyny

Czysta postać łokcia golfisty powiązana jest z mikroprzeciążeniami przyczepu ścięgien mięśni zginaczy nadgarstka do nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej (entezopatia).  Raczej jest to związane z powtarzalnymi ruchami lub statyczną, niefizjologiczną pozycja nadgarstka niż jednorazowym przeciążeniem. Należy zwrócić uwagę na specyfikę anatomiczną tej okolicy: w bezpośrednim sąsiedztwie przyczepu ścięgien znajduje się nerw łokciowy usytuowany w rowku dla nerwu łokciowego kości ramiennej. Zaburzenia przesuwalności nerwu w tym miejscu mogą powodować podobne objawy.

Rys. Entezopatia przyczepów zginaczy nadgarstka.

Objawy

Łokieć golfisty objawia się bólem w obrębie nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej. Jest on wywoływany najczęściej przez dotyk, ucisk oraz przez ruch pronacji w przedramieniu, zgięcia w nadgarstku i przez zaciskanie dłoni w pięść. Dodatkowo objawia się obniżeniem siły chwytu.

Diagnoza

Diagnoza stawiana jest na podstawie badania klinicznego i potwierdzona badaniem ultrasonograficznym. Należy wykluczyć dysfunkcję w obrębie rowka nerwu łociowego i samego nerwu. Badanie USG wyklucza bądź potwierdza występowanie uszkodzeń strukturalnych i degeneracyjnych w obrębie przyczepu ścięgien do kości (enteza). Zastosowanie funkcji doppler – badanie przepływu krwi w obszarze dysfunkcji – może wskazywać na aktywny stan zapalny tkanki. W badaniu klinicznym uwzględniamy zakres ruchomości/ funkcję stawu ramiennego – ograniczenia ruchomości, spadek siły czy złe ustawienie łopatek może być pierwotną przyczyną przeciążenia łokcia.

Leczenie

W przypadku łokcia golfisty stosujemy leczenie zachowawcze. Niestety, z uwagi na to, że ręka jest używana przez Pacjenta w zasadzie w trybie ciągłym często leczenie rozciąga się w czasie. W extremalnych przypadkach należy rozważyć czasowe unieruchomienie kończyny na temblaku. Środki lecznicze dobieramy w zależności od kilku zmiennych:

  • czas od początku wystąpienie objawów
  • stan tkanek na podstawie badania USG: strukturalne uszkodzenie, degeneracja, chroniczny/ ostry stan zapalny
  • poziom aktywności Pacjenta
  • ograniczenia ruchomości nadgarstka, stawu ramiennego, łopatki, szyi

Fizjoterapia wspomagana może być  miejscowo przez farmakoterapię i zabiegi mini- inwazyjne:

SPECJALIŚCI

lekarz Marcin Błoński

lekarz Tomasz Jędral

fizjoterapeuta Michał Rysiawa

ZAPISZ SIĘ NA WIZYTĘ