Choroby zawodowe pracowników biurowych – prawdy i mity o cieśni nadgarstka!

Zespół cieśni nadgarstka znajduje się na liście chorób zawodowych. Chociaż znane są doniesienia, że praca na komputerze nie jest przyczyną tej dysfunkcji to cieżko zbagatelizować fakt, że pomocy medycznej często szukają właśnie pracownicy biurowi.

Medyczne źródła naukowe wskazują, iż w większości przypadków, przyczyna zespołu cieśni kanału nadgarstka jest nieznana a najbardziej predysponującymi czynnikami do tego schorzenia są: płeć (kobiety), wiek (40-60lat) oraz czynniki genetyczne i antropometryczne (wielkość kanału nadgarstka).

W praktyce klinicznej obserwujemy, że zespół cieśni nadgarstka często występuje u osób wykonujących powtarzalną pracę manualną (np. praca na klawiaturze). Czynnikami dodatkowymi jest powtarzalne przenoszenie cięższych przedmiotów, monoruchy (wielokrotne powtarzanie tych samych czynności) oraz częste używanie narzędzi/ przedmiotów wytwarzających wstrząsy, drgania i wibracje.
Cieśń kanału nadgarstka może także występować wtórnie, wskutek przebytych urazów lub innych nieprawidłowości ograniczających tunel nadgarstka.

Co to właściwie jest cieśń nadgarstka?

Jest to kompresja (ucisk)  nerwu pośrodkowego na poziomie nadgarstka. Ucisk spowodowany jest przez zmniejszenie przestrzeni dla nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka, który utworzony jest pomiędzy kośćmi, a troczkiem zginaczy nadgarstka.
Przez ten tunel oprócz nerwu pośrodkowego przebiega również 9 ścięgien zginaczy nadgarstka i palców! Przy dużym, mechanicznym obciążeniu tych ścięgien dochodzi do ich obrzęku co powoduje nacisk na nerw.

Objawy cieśni nadgarstka.

Uciśnięty i napięty nerw pośrodkowy może powodować mrowienie/ drętwienie dłoniowej (wewnętrznej) strony ręki i palców a także może być przyczyną osłabienia chwytu ( wypadania przedmiotów z rąk). Na początku objawy występują tylko w nocy, następnie również w dzień, towarzyszy im obrzęk i grubienie okolicy nadgarstka po wewnętrznej stronie. W zaawansowanym stadium objawy mogą być stałe i trwać nawet latami. Czasami objawy są relatywnie niewielkie co jest powodem ich długotrwałego ignorowania przez Pacjenta.

Co robić w przypadku występowania objawów cieśni nadgarstka?

Należy wybrać się do ortopedy, który wykona badanie kliniczne i postawi diagnozę. W diagnostyce wykorzystuje się badanie ultrasonograficzne (USG), a w uzasadnionych przypadkach również badanie EMG. Jeżeli diagnoza potwierdzi występowanie cieśni nadgarstka, w zależności od stopnia zaawansowania choroby, istnieje kilka dróg postępowania:

– leczenie zachowawcze:

noszenie odpowiedniej ortezy stabilizującej nadgarstek w pozycji neutralnej oraz fizjoterapia, która powodować będzie zwiększanie światła kanału poprzez mobilizacje kości nadgarstka, rozluźnianie tkanek miękkich oraz usprawnianie poruszania się nerwu w obrębie kanału. Sprawny fizjoterapeuta sprawdzi również „kondycję” kręgosłupa szyjnego skąd „wychodzi” nerw pośrodkowy oraz zbada syndrom górnego otworu klatki piersiowej.

iniekcje przeciwzapalne

W przypadku braku powodzenia fizjoterapii można zastosować hydrodekomresję. Jest to zabieg mini-inwazyjny polegający na wykonaniu iniekcji w obrębie nadgarstka pod kontrolą USG. W przestrzeń nadgarstka aplikowana jest mieszanka leków, która powoduje zmniejszenie obrzęku i zwiększenie przestrzeni dla usidlonego nerwu. Zabieg jest w zasadzie bezbolesny (ukłucie igły), poprawa funkcji nadgarstka jest często zauważalna bezpośrednio po nim. Dodatkową zaletą jest możliwość powrotu do pracy na drugi dzień po zabiegu. Więcej na ten temat: hydrodekomresja.

Część Pacjentów może być zakwalifikowana do zabiegu chirurgicznego polegające na uwolnieniu                ( nacięciu) troczka zginaczy przez co uzyskiwana jest dekompresja kanału nadgarstka co niweluje uporczywe objawy.

W przypadku w/w objawów lub podejrzenia cieśni nadgarstka możesz skonsultować się z naszymi specjalistami:

lekarz Maciej Bazała

lekarz Marta Szymańska

fizjoterapeuta Michał Rysiawa

Zapraszamy!