Wady pleców

  1. Plecy okrągłe

To nadmierne uwypuklenie fizjologicznej krzywizny piersiowej. Często skompensowane w odcinku szyjnym zwiększoną lordozą oraz protrakcją głowy.

W wyglądzie dziecka z plecami okrągłymi obserwuje się:
– wysunięcie do przodu głowy i barków,
– odstające łopatki,
– zapadniętą lub spłaszczoną klatkę piersiową (częste zaburzenia oddechowe),
– osłabienie mięśni grzbietu i przykurcz mięśni klatki piersiowej.

Najczęstszą przyczyną tej wady jest niskie napięcie mięśniowe. Należy jednak wziąć również pod uwagę takie czynniki jak: słaby wzrok, nawyk niewłaściwej postawy, współistnienie innych chorób (krzywica, gruźlica kręgosłupa, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba Scheuermanna).

       2. Plecy płaskie

Spłaszczenie lub brak fizjologicznych krzywizn kręgosłupa. Nie stwierdza się jednak ograniczenia ruchomości kręgosłupa. Osoby z tą wadą charakteryzują się płaską klatką piersiową (której ruchomość i pojemność w takim przypadku będą ograniczona) oraz obniżonymi barkami. Wada ta powoduje zmniejszenie amortyzacji kręgosłupa oraz sprzyja jego przeciążeniom i zmianom zwyrodnieniowym. Dzieci z tym problemem mogą uskarżać się na częste bóle głowy.
W wyglądzie dziecka z plecami okrągłymi obserwuje się:
– wątłą postawę
– obniżone i wysunięte w przód barki
– niskie napięcie mięśniowe
– płaską klatkę piersiową

      3. Plecy wklęsłe

Zwiększone przodozgięcie kręgosłupa (pogłębienie lordozy lędźwiowej). Najczęstszą przyczyną jest dystonia mięśniowa objawiająca się w mięśniach grzbietu, brzucha, kończyn dolnych.
W wyglądzie dziecka z plecami okrągłymi obserwuje się:
– przodopochylenie miednicy (wystająca pupa)
– wyraźnie zaznaczony odc. L kręgosłupa
Terapia przeciwdziałające wadom pleców nakierowana jest na:
– korekcję postawy
– terapię oddechową
– zwrócenie uwagi na czynniki wpływające na jakość postawy
– świadomość własnego ciała
– wzmacnianie mięśni posturalnych odpowiadających za właściwą postawę ciała
– terapię równoważną poprawiającą system stabilizacji ciała

Do góry

Zobacz: REHABILITACJA W PEDIATRII