Kolarstwo – urazy i ich prewencja

Tekst ukazał się w portalu PolskaNaRowery.pl. Link do źródła: http://polskanarowery.sport.pl/msrowery/1,105130,16616737,Akademia_MTB_Cezarego_Zamany___odc__7__Specyfika_urazow.html

KOLARSTWO – URAZY I ICH PREWENCJA

Prawdopodobnie każdy kolarz niezależnie od poziomu sportowego i uprawianej dyscypliny poczuł dyskomfort/ból związany z długim treningiem lub wyścigiem oraz zaliczył dzwona. Postaramy się odpowiedzieć na takie pytania jak: co i dlaczego najczęściej boli kolarza, jak unikać przeciążeń oraz jakie konsekwencje niosą spektakularne loty przez kierownicę?

Obojczyk najbardziej narażony

Upadki kolarskie najczęściej skutkują obrażeniami górnych partii ciała w wyniku chronienia się ręką w czasie upadku lub uderzenia barkiem o podłoże lub przeszkodę. Najczęstszym kolarskim złamaniem jest złamanie obojczyka, a najczęstszym urazem stawowym – zwichnięcie stawu barkowo-obojczykowego.

Nie tylko przewrotka

Druga grupą kolarskich problemów z narządem ruchu są urazy przeciążeniowe, czyli takie, które powstają stopniowo i wynikają z szeroko rozumianych błędów treningowych oraz charakterystyki dyscypliny. Część tych urazów związana jest z długotrwałym utrzymywaniem zgięciowej pozycji – najczęściej bóle lędźwiowego odcinka kręgosłupa, a część z ogromną powtarzalnością wykonywanych obrotów korbami – najczęściej ból okolicy kolana.

Jak unikać kontuzji

Na obrażenia ostre powstające na skutek upadku wpływ mamy niestety ograniczony – prewencją będzie trening techniki jazdy i techniki upadania oraz jazda w kasku i ew. innych ochraniaczach. Kapitalny wpływ mamy natomiast na minimalizację ryzyka wystąpienia urazów typu przeciążeniowego. Głównymi działaniami prewencyjnymi będą:
– realizacja planu treningowego (cykle, okresy, monitoring postępów i samopoczucia)
– rozgrzewka (rozjazd na rowerze i ćw. rozciągające dynamiczne)
– „cool-down” (odpowiednie „stygnięcie” po treningu/wyścigu, automasaż lub ćwiczenia rozciągające statyczne)
– poprawna technika pedałowania (przede wszystkim symetria i osiowość ustawienia kończyn)
– bikefitting (dopasowanie roweru do anatomii i biomechaniki zawodnika)
– trening uzupełniający – wyrównawczy (ćwiczenia kontrujące obciążenia rowerowe, m.in. ćwiczenia w przeciwnych kierunkach ruchu, wzmacnianie mięśni niepracujących na rowerze)
– odpoczynek, regeneracja, odnowa biologiczna (odpoczynek czyny i bierny, odżywianie i suplementacja, masaż i inne zabiegi)

Diagnozuj i lecz

Należy ograniczać ryzyko odniesienia kontuzji, lecz czasami w przypadku urazów ostrych jest to niemożliwe – np. tych nabytych w czasie kraksy peletonu, a i przeciążeń nie się wystrzegać w 100%. Ważne jest, zatem, aby każdy uraz, ból, czy inne niepokojące objawy diagnozować i podejmować ich leczenie jak najszybciej – terapia będzie łatwiejsza, a czas przerwy w treningach krótszy.

* opracowanie Tomasz Sołowiński – fizjoterapeuta w CRS Clinic, zajmuje się leczeniem zachowawczym osób po urazach i przeciążeniach w obrębie narządu ruchu oraz przygotowuje pacjentów do operacji ortopedycznych i usprawnia ich po zabiegach; MTB jest jego wieloletnią pasją a profilaktyka i leczenie kontuzji kolarskich głównym zainteresowaniem zawodowym