Rwa kulszowa – leczenie

Rwa kulszowa – leczenie

Co to jest rwa kulszowa?

Rwa kulszowa jest objawem / zespołem objawów związanym z zaburzeniem na poziomie nerwu rdzeniowego lub korzenia nerwowego w kręgosłupie lędźwiowym tworzących dalej nerw kulszowy. Charakteryzuje się promieniującym bólem kończyny dolnej, któremu mogą towarzyszyć zaburzenia czucia i / lub czynności mięśni. Rwa kulszowa jest rzadszym problemem w społeczeństwie niż ból pleców, lecz nasilenie dolegliwości jest tu większe.

Czynniki ryzyka dla występowania rwy kulszowej

Szczyt częstotliwości występowania rwy kulszowej przypada na wiek 45 – 64 lat. Bardziej narażone są osoby wysokie, palące, będące od wpływem stresu psychicznego oraz wykonujące obciążające prace fizyczne jak na przykład dźwiganie, czy też prowadzenie samochodu (wibracje). Najczęstszą przyczyną rwy kulszowej jest uszkodzenie dysku międzykręgowego (ok. 90% przypadków) prowadzące do jego konfliktu z korzeniem nerwowym. Innymi przyczynami mogą być m.in. zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowego, kręgozmyk, guz. Jednak nie każdy ból w nodze to rwa kulszowa. Nierzadką sytuację jest również „udawanie” rwy kulszowej przez inne dysfunkcje. Najczęściej będą to zaburzenia w obrębie stawu krzyżowo-biodrowego, mięśni okolicy biodrowej lub samego stawu biodrowego. Każdy przypadek jest inny i nie da się jednoznacznie określić przebiegu dolegliwości rwy kulszowej. Mogą one trwać dni, tygodnie, miesiące, a w aż 1/3 przypadków problem trwa ponad rok. Pewne jest natomiast, że odpowiednio dobrane działania lecznicze mogą znacznie ten okres skrócić.

Diagnostyka i leczenie rwy kulszowej

Aby jak najdokładniej poznać przyczynę występowania bólu u danego pacjenta, a co za tym idzie optymalnie dobrać środki lecznicze, musi on przejść przez badanie lekarskie / fizjoterapeutyczne. Badanie pacjenta z objawami rwy kuszowej polega na zebraniu wywiadu oraz wykonaniu badania klinicznego. W przypadku podejrzenia poważnych patologii i / lub konieczności wykonania operacji wskazane jest również wykonanie badania rezonansem magnetycznym (MRI). W pierwszych tygodniach dolegliwości zazwyczaj stosowane jest leczenie zachowawcze, a dokładniej fizjoterapia i / lub leki przeciwbólowe. Pozostałe metody to okołokorzeniowe iniekcje steroidowe oraz operacje (zazwyczaj discectomia polegająca na usunięciu konfliktującego z korzeniem nerwowym fragmentu uszkodzonego krążka międzykręgowego). Zabieg chirurgiczny jest ostatecznością i decyzja o jego wykonaniu powinna zapaść dopiero po nieskutecznym wykorzystaniu wszystkich zachowawczych sposobów leczenia.

opracowanie: Tomasz Sołowiński, fizjoterapeuta, kierownik fizjoterapeutów CRS Clinic

Zobacz: Baza wiedzy